بعضی صداها را نباید شنید: تو برای تأیید دیگران در این دنیا نیستی

• حامد ضرابی
• 18 تیر 1405
• 0 نظر

جمال موسیالا، ستاره 23 ساله تیم ملی آلمان، در آستانه جام جهانی 2026 با مصاحبه‌ای جسورانه نشان داد که نه‌تنها یک بازیکن فنی، بلکه یک ذهنیت قوی و آگاه دارد. او در پاسخ به نظرات یورگن کلوپ و توماس مولر که معتقد بودند دنیس اونداف باید جای او در ترکیب اصلی قرار بگیرد، به‌صراحت گفت: «من هیچ‌کدام از حرف‌های کارشناسان را نه تماشا می‌کنم و نه می‌خوانم» و تأکید کرد که «ذهن آرام برای من از همه چیز مهم‌تر استموسیالا آگاهانه تصمیم گرفته که محتوای نقدهای بیرونی را مصرف نکند. این یک «مرزگذاری شناختی» فعال است، نه انکار یا فرار. او می‌داند که قرار گرفتن در معرض نظرات منتقدان، انرژی ذهنی‌اش را تحلیل می‌برد و تمرکزش را بر هم می‌زند. در روان‌شناسی ورزشی، این دقیقاً همان چیزی است که به آن «کنترل توجه انتخابی» (Selective Attention) می‌گویند.
موسیالا یک اصل ساده اما عمیق را به ما یادآوری می‌کند:همهٔ نظرات ارزش شنیده شدن ندارند.نه به این معنا که از نقد فرار کنیم. بلکه به این معنا که مرز بگذاریم بین صداهایی که به رشدمان کمک می‌کنند و صداهایی که فقط ذهن‌مان را شلوغ می‌کنند.او گفت: می‌توانم حدس بزنم چه می‌گویند.این یعنی سال‌ها تجربه به او آموخته که بیشتر نقدها تکراری، کلیشه‌ای و زودگذرند. ارزش واقعی یک انسان را نمی‌سنجند. فقط در لحظه قضاوت می‌کنند نه مسیر رشد فرد را.
ما هم هر روز در زندگی در معرض نظرات دیگران هستیم.
آدم‌هایی که می‌گویند:
تو به‌اندازهٔ کافی خوب نیستی.» «فلانی بهتر از توست.

این تصمیمت اشتباه بود.» «چرا این کار را نکردی؟

به‌جای تو باید کس دیگری می‌بود.

بعضی از این صداها از بیرون می‌آیند. بعضی‌شان اما از درون خودمانموسیالا در شرایطی که همه می‌گفتند «او نباید بازی کند»، گل زد.نه به خاطر اینکه نشنید.به خاطر اینکه نذاشت آن صداها به ذهنش نفوذ کند.