تله تکیه به تجربیات پیشین، فرانسه را ناکام کرد
حذف فرانسه در نیمهنهایی جام جهانی، آن هم در روز 14 ژوئیه (روز ملی این کشور) و مقابل اسپانیا، فراتر از یک شکست ورزشی است. واکنش رسانههای آلمانی با تیتر «فرانسه در شوک!» و اشاره به «ناامیدی کامل از ستارگان کلاسجهانی»، روایتی تکراری اما هولناک در مدیریت سازمانی را تداعی میکند: آیا جمع کردن بزرگترین نامها در یک تیم، بهتنهایی ضامن پیروزی است؟ پاسخ اسپانیا به این سوال، یک «نه» قاطع بود.
فرانسه با همان فرمول همیشگی (اتکا به ضدحملات و قدرت بدنی) وارد میدان شد، درحالیکه اسپانیا بهکلی پارادایم بازی را تغییر داده بود. اشتباه بزرگ دشان، وفاداری افراطی به الگوی موفق گذشته (قهرمانی 2018) بود.در کسبوکار، این همان «تله گیرافتادن در مسیر موفقیتهای پیشین» است. سازمانها اغلب وقتی به یک مدل عملیاتی عادت میکنند، نسبت به تغییرات محیطی (در اینجا، تغییر شیوه بازی) کور میشوند. ناتوانی در انتقال و تغییر شیوه بازی باعث شد فرانسه از ریتم بازی خارج شود و هیچ شانسی مقابل اسپانیا نداشته باشد؛ دقیقاً همانطور که شرکتهای بزرگ به دلیل چسبیدن به محصولات یا روشهای قدیمی، از دور خارج میشوند.
نظر خود را اینجا بگذارید